Bio12.Plásmido

Debido a que a maioría das células son demasiadas pequenas para ser observadas a simple vista, os avances en bioloxía celular están moi ligados ao perfeccionamento dos microscopios (sobre todo. á invención do electrónico) e ao desenvolvemento de métodos bioquímicos novos, como a cromatografía, a electroforese, a marcaxe por isótopos, o fraccionamento celular, etc.

 

Busca e comenta que é un plásmido

Acerca de nac812

Educador
Esta entrada foi publicada en Bioloxía 2º Bacharelato e etiquetada , . Garda o enlace permanente.

7 Responses to Bio12.Plásmido

  1. pedro2bac di:

    Os plásmidos son moléculas de ADN extracromosómico xeralmente circular que se replican e transmiten independentes do ADN cromosómico. Están presentes normalmente en bacterias, e nalgunhas ocasión en organismos eucariotas como os lévedos. O número de plásmidos pode variar, dependendo do seu tipo, desde unha soa copia ata algúns centos en cada célula. Os vectores de ADN permiten clonar ligandos de ADN plasmídico. O termo “plásmido” foi presentado por primeira vez en 1952.

    As moléculas de ADN plasmídico ten unha conformación tipo doble hélice, como o ADN cromosómico.

  2. alvaro2bac di:

    Fragmentos extracromosomicos de ADN. Atópanse no citoplasma das células procariotas. Estes se replican e transmítense de maneira independente do cromosoma bacterial.
    Conformación variable, pode ser lineal, circular ou superenroladas.
    Adoitan levar xenes que confiren factores de supervivencia cara á célula hospedadora, como: resistencia a antibióticos, patogenocidad aumentada, dixestión de sustancias alternas.

  3. lucia2bac di:

    PLÁSMIDO: Anel de ADN extracromosómico, especialmente en bacterias, replícase de forma autónoma.
    Están presentes normalmente en bacterias e en algunhas ocasións en organismos eucariotas como os fermentos. As moléculas de ADN plasmídico, adoptan unha conformación tipo doble hélice ó igual que o ADN dos cromosomas, aínda que se atopan fora dos mismos. Atopáronse plásmidos en casi todas as bacterias. A diferencia do ADN cromosomal, os plásmidos non teñen proteínas asociadas.

  4. reg2bac di:

    Os plásmidos son moléculas de ADN extracromosómico xeralmente circular que se replican e transmiten independentes do ADN cromosómico. Están presentes normalmente en bacterias, e nalgunhas ocasión en organismos eucariotas como as lévaduras. O número de plásmidos pode variar, dependendo do seu tipo, desde unha soa copia ata algúns centos en cada célula. Os vectores de ADN permiten clonar ligandos de ADN plasmídico. O termo “plásmido” foi presentado por primeira vez en 1952.As moléculas de ADN plasmídico ten unha conformación tipo doble hélice, como o ADN cromosómico.

  5. lia2bac di:

    Os plásmidos son fragmentos extracromosómicos de ácidos nucleicos que se encontran no citoplasma das células procariotas. Estes replícanse e transmítense de maneira independente do cromosoma bacterial. A súa forma é variable, pode ser lineal,circular ou superenrrolada. Ademáis neles o ADN atópase de maneira dobre. Os plásmidos levan contido que lle pode otorgar capacidade de supervivencia á célula hospedadora como a resistencia a antibióticos, patoxeneidade aumentada e dixestión de substancias alternas.

  6. david2bac di:

    Os plásmidos son moléculas de ADN extracromosómico normalmente circular que se replican e transmiten independentes do ADN cromosómico. Atópanse en bacterias normalmente.É posible que unha célula teña 1 ou moitos plásmidos. Poden ser introducidos nas células bacterianas por un proceso denominado transformación. Poden ter características como a resistencia a antibióticos.

  7. antia2bac di:

    Os plásmidos xeralmente son moléculas de ADN circulares cunha conformación de dobre hélice, igual que o ADN cromosómico, sen embargo, estos non se atopan asociados ás proteínas. Atópanse especialmente nas bacterias, que ten a capacidade de replicarse de forma autónoma.
    Algúns plásmidos, coñecidos como plásmidos integrativos, poden chegar a integrarse e formar parte do ADN cromosómico, cando esto ocorre, pasan a denominarse episomas. Estos plásmidos duplícanse en cada división celular e pasan a formar parte da información xenética básica da bacteria.
    En función de se os plásmidos teñen capacidade para tranferirse entre bacterias, atopamos os plásmidos conxugativos e os plásmidos no-conxugativos.